حیران نشسته ماه به تنها نشستنم
وین قطره قطره اشک، به مژگان شکستنم
دیوانگی نباشد اگر، شور عاشقی است
شب تا سحر نگاه به مهتاب بستنم
از این دریچه راه به سوی تو می برم
باشد اگر امید از چاه رستنم
پیوسته ام به مهر تو ای گل که بنگری
پیوند خویش از همه عالم گسستنم
(فریدون مشیری)
*یک سال گذشت....
کاش این وبلاگ یک ساله، دریچه ای باشد به سوی تو ...
آنقدر زمین خورده ام که بدانم برای برخاستن نه دستی از برون،
که همتی از درون لازم است ،
اما حالا نمی خواهم برخیزم.
می خواهم اندکی بیاسایم،
فردا برمی خیزم،
وقتی که فهمیده باشم چرا زمین خورده ام...
(گاندی)
راز این داغ نه در سجده طولانی ماست
بوسه اوست که چون مهر به پیشانی ماست
شادمانیم که در سنگدلی چون دیوار
باز هم پنجره ای در دل سیمانی ماست
موج با تجربه صخره به دریا برگشت
کمترین فایده عشق پشیمانی ماست
خانه ای برسر خود ریخته ایم اما عشق
همچنان منتظر لحظه ویرانی ماست
باد پیغام رسان من و او خواهد بود
گرچه خود بی خبر از بوسه پنهانی ماست
(فاضل نظری)
بالاخره روزی گمشده ات را پیدا خواهی کرد؛
روزی که هم تولد است،
هم مرگ،
هم رستاخیز.
ایمان داشته باش
هی دلم!
با تو هستم
مجبوری خودت را خوش کنی...
* * *
آرزو مکن خدا را در جایی جز همه جا، بیابی
هر مخلوقی نشانی از خداست
و هیچ مخلوقی او را هویدا نمی سازد.
